نوجوانان در زمان بحران فقط از صدای خطر نمیترسند؛آنها از آینده میترسند.
سؤالهایی که ممکن است در ذهنشان باشد:
«آیا کشور امن میماند؟»
«آینده من چه میشود؟»
«اگر اتفاقی برای خانوادهام بیفتد چه؟»
بسیاری از نوجوانان اضطرابشان را پنهان میکنند، اما این به معنی آرام بودنشان نیست.
واکنشهای طبیعی نوجوانان در بحران
در شرایط جنگی، ممکن است نوجوان:
تحریکپذیر یا پرخاشگر شود
گوشهگیر شود و در اتاق بماند
بیش از حد اخبار را دنبال کند
بیخواب شود
نسبت به آینده ناامید حرف بزند
رفتارهای پرخطر نشان دهد
بخش زیادی از این واکنشها طبیعی است، اگر موقتی باشد.
۱. با او مثل یک بزرگسال کوچک صحبت کنید، نه یک کودک بزرگ
نوجوان متوجه تناقض میشود. اگر بگویید «هیچ خطری نیست» در حالی که خودش خبرها را میبیند، اعتمادش کم میشود.
بهتر است:
واقعیت را ساده و صادقانه بگویید.
بگویید چه چیزهایی تحت کنترل ما هست و چه چیزهایی نیست.
درباره برنامههای احتمالی خانواده شفاف باشید.
شفافیت، اضطراب را کمتر از پنهانکاری افزایش میدهد.
۲. مصرف اخبار و شبکههای اجتماعی را مدیریت کنید
نوجوان ممکن است ساعتها در شبکههای اجتماعی بماند و اخبار نگرانکننده ببیند.
قرار نیست همهچیز را ممنوع کنید.
اما میتوانید:
درباره اثر اخبار مداوم بر مغز توضیح دهید.
زمان مشخصی برای پیگیری خبر تعیین کنید.
پیشنهاد فعالیت جایگزین بدهید (ورزش، موسیقی، کار گروهی در خانه).
مغز نوجوان در شرایط بحران سریعتر در چرخه اضطراب میافتد.
۳. احساس کنترل ایجاد کنید
بحران حس بیقدرتی ایجاد میکند.نوجوان نیاز دارد احساس کند نقش دارد.
میتوانید:
او را در برنامهریزی خانوادگی شریک کنید.
مسئولیتی واقعی به او بدهید.
نظرش را بپرسید.
این کار عزتنفس و ثبات روانی را تقویت میکند
۴. درباره آینده حرف بزنید — حتی در بحران
یکی از آسیبهای جنگ، «تعلیق آینده» است.
اگر نوجوان بگوید: «دیگه چه فایده داره درس بخونم؟»
به جای نصیحت فوری، اول نگرانیاش را بشنوید.
بعد به او کمک کنید نگاه صفر و صدی را تعدیل کند.
پیام مهم این است: بحران دائمی نیست، حتی اگر طولانی باشد.
۵. علائمی که نیاز به کمک تخصصی دارند
اگر نوجوان:
درباره مرگ یا خودکشی حرف بزند
دچار بیخوابی شدید و طولانی شود
مصرف مواد را شروع کند یا افزایش دهد
کاملاً منزوی شود
رفتارهای پرخطر ناگهانی نشان دهد
ارزیابی فوری تخصصی ضروری است.
در شرایط جنگی، افسردگی و اضطراب میتوانند تشدید شوند.
—
چند جمله که کمک میکند
«میدانم شرایط نامطمئن است.»
«ترس و خشم طبیعی است.»
«ما کنار هم هستیم.»
«هر اتفاقی بیفتد، با هم مدیریت میکنیم.»
نوجوان بیش از نصیحت، به شنیده شدن نیاز دارد.
—
یک نکته مهم برای والدین
اگر نوجوان ظاهراً بیتفاوت است،
ممکن است در حال دفاع روانی باشد.
اگر عصبانی است،
ممکن است مضطرب باشد.
اگر ساکت است،
ممکن است در حال پردازش باشد.
هدف این نیست که او را فوراً آرام کنیم؛
هدف این است که تنها نماند.
